Hoi, ik ben dus Sylvano van der Sluijs, en ik ben in september 2011 geboren. 

Ik heb een hulphond omdat ik veel te vroeg geboren ben en last heb van trauma. Daardoor zijn sommige dingen voor mij moeilijker dan voor andere kinderen. Bella helpt mij om rust te vinden en om stap voor stap zelfstandiger te worden.

Ik zit op een speciale school voor tieners die wat meer hulp nodig hebben. Daar leer ik op mijn eigen manier en in mijn eigen tempo. Dat past beter bij mij.

Thuis maak ik graag foto’s en filmpjes. Ook game ik veel met mijn vrienden. We praten dan Engels met elkaar. Mijn game-vrienden wonen overal in de wereld.

Verder vind ik het leuk om te fietsen en doe ik graag spelletjes zoals Risk en UNO. 

We wandelen ook veel in de natuur. Dat vind ik fijn, en Bella ook. Vooral als we naar de heide gaan. Daar komen we vaak bijzondere dieren tegen.

Maar het allerleukste dier vind ik natuurlijk Bella.

Bella is in augustus 2024 geboren.

Ze is een spinone Italiano. Een grote, stoere en vooral hele lieve hond.

Het leukste moment van de dag? Dat is samen spelen. Vooral met een balletje hebben we heel veel plezier.

Zoekspelletjes vinden we ook heel leuk om samen te doen. Dan zie je haar neus goed aan het werk. Bella speelt ook graag met andere honden. 

Soms is ze ook een beetje ondeugend. Dan mag ik eigenlijk niet lachen, maar dat is zo moeilijk, lol.

Dan doet ze iets geks, zoals het hoesje van de bril van Oma van het dienblad pakken. Maar ze maakt niets stuk. Ze gaat er gewoon lekker mee op de grond liggen sabbelen. 

En als we zeggen dat ze het moet teruggeven? Dan laat ze het keurig los.

Dat is ook Bella. Ze is lief, slim en een tikje eigenwijs. 

Bella is niet alleen gewoon mijn hond. Ze is mijn maatje, mijn steun en soms ook mijn spiegel.

Zij voelt vaak eerder dan ik wanneer het niet goed met me gaat. Dan komt ze dichterbij, legt haar kop tegen me aan of duwt zachtjes tegen me aan. Dat helpt mij om weer rustig te worden.

Een hulphondteam word je niet zomaar. Daar groeien we samen in. Bella leert elke dag wat haar taak is, en ik leer hoe ik haar het beste kan begeleiden.

We oefenen, we maken fouten, we proberen opnieuw. En ondertussen leren we elkaar steeds beter begrijpen, vaak zonder woorden.

Bella helpt mij om zelfstandig naar buiten te gaan en om situaties aan te durven die eerder te spannend waren.

Door haar sta ik sterker. Maar ik ben er ook voor haar. Ik zorg voor haar, begeleid haar, ga met haar mee naar de dierenarts en zorg dat zij zich veilig voelt. Een hulphondteam werkt twee kanten op.

We vertrouwen op elkaar en ik ben benieuwd waar onze weg ons nog allemaal gaat brengen.