Een mijlpaal in vertrouwen

Sommige maanden voelen als een tussenstap. En sommige maanden markeren een overgang. Februari was zo’n maand.

 

Blok één afgesloten

Bella en Erik hebben samen blok één van de opleiding mogen afronden, met het examen dat daarbij hoort, een toetsmoment.

Tijdens dit toetsmoment werd gekeken naar de samenwerking tussen hond en begeleider. Bella mocht daarnaast laten zien dat zij verschillende commando’s beheerst en dat zij stabiel en geconcentreerd kan werken in een uitdagende omgeving.

De focus lag op het functioneren in de stad. Winkels. Pleinen. Drukke straten. Geluiden. Mensen. Roltrappen. Automatische deuren.

Alles wat in het dagelijks leven vanzelfsprekend lijkt, maar voor een hulphond in opleiding een wereld vol prikkels betekent.

Bella heeft laten zien dat zij deze vaardigheden beheerst. Ze is geslaagd!

 

Meer dan een toetsmoment

Zo’n moment is meer dan alleen een beoordeling. Het is een bevestiging dat de basis stevig genoeg is om verder te bouwen.

Hoewel wij als volwassenen hierin een belangrijke rol spelen, ligt in het maandboek vanzelfsprekend de nadruk op waar dit uiteindelijk naartoe werkt: Bella als hulphond voor Sylvano.

Elke stap die gezet wordt, is een investering in hun toekomstige samenwerking. 

Met het afronden van blok één is een duidelijke mijlpaal bereikt. En tegelijk is het ook weer een nieuw begin.

 

Op naar blok twee

Inmiddels zijn we gestart met blok twee van de opleiding. Zoals altijd worden we daarbij zorgvuldig en betrokken begeleid door de trainers van Traumahond.

In dit nieuwe blok wachten weer nieuwe commando’s en nieuwe leerdoelen. Maar minstens zo belangrijk is het blijven herhalen van alles wat al geleerd is.

Opleiden draait om herhaling, verfijning en betrouwbaarheid. Blok twee betekent in die zin opnieuw bouwen, verdiepen en verfijnen. 

 

Een jonge hond in ontwikkeling

Een belangrijk aandachtspunt in deze fase blijft de recall wanneer Bella losloopt. Het direct en betrouwbaar terugkomen, ook wanneer er afleiding is. 

Dat vraagt nog veel concentratie, consequent blijven oefenen, veel geduld en inzicht van ons. Het is allemaal nog werk in uitvoering.

En na blok drie wacht uiteindelijk het grote eindexamen. Maar voor nu staan we stil bij wat er al bereikt is.

Een jonge hond. Een grote stap en het afronden van blok één. 

En een toekomst die steeds concreter vorm krijgt. Met ruimte om te oefenen, om te rijpen en om ervaring op te doen.

En natuurlijk ook met lekker gewoon hond zijn, spelen en ontdekken. Juist dat evenwicht maakt haar stabiel.

Terug naar rust

Na de drukte van december brak januari aan als een maand van rust.

De feestdagen, alle activiteiten en alles wat daarbij hoort, lagen achter ons. Januari bracht ruimte om bij te komen. Dat was voelbaar, voor ons én voor Bella.

 

Oefenen in het dagelijkse leven

Rust betekende niet stilstand. Integendeel. We hebben in januari veel getraind in de stad. Winkels, pleinen, passerende mensen, geluiden en beweging.

Juist in een maand zonder grote momenten konden we werken aan herhaling en betrouwbaarheid.

Steeds opnieuw oefenen. Steeds opnieuw bevestigen wat ze al kan. En steeds opnieuw onze leiderschapskwaliteiten onderzoeken en scherp houden. 

 

Eerste sneeuw

En toen kwam de sneeuw. Voor Bella was het de eerste keer in haar leven dat ze een wereld zag die helemaal wit was. Je zag haar letterlijk stilstaan om te snuffelen. De lucht rook anders. De grond rook anders. Alles rook anders.

Sneeuw verandert de wereld, ook voor een hond. Ze liep met haar neus diep in het witte tapijt, volgde sporen die wij niet konden zien en leek elk vlokje serieus te nemen. Het was spelen, ontdekken en ervaren tegelijk.

Januari werd zo een maand van rust én nieuwe indrukken. Een maand zonder grootse gebeurtenissen. Maar met precies dat wat nodig was.

Terugkijken

Het einde van het jaar is een mooi moment om terug te kijken.

Er is veel gebeurd, getraind en geleerd.

 

Op steeds meer plekken

Bella gaat mee naar allerlei plekken. Naar de tandarts, de dokter en naar gesprekken op school na schooltijd.

Daar laat ze zien dat ze rustig kan blijven en haar werk goed doet.

Ook de stad hoort erbij. Bella gaat mee en doet daar steeds meer ervaring op. Ze is daar soms nog onrustig, maar wij worden steeds bekwamer in hoe we haar kunnen ondersteunen hierin. 

 

Een vaste plek: de supermarkt

Een plek waar ze vrijwel dagelijks komt is de supermarkt bij ons in de buurt. Zelfs bij de vleesafdeling kan ze rustig blijven liggen.

Dat blijft bijzonder om te zien, juist door alle geuren en prikkels die daar samenkomen.

 

Samen onderweg

Over het algemeen loopt Bella fijn mee aan de riem. 

Wanneer ze een hond ziet die ze erg leuk vindt, of wanneer ze veerwild ziet, wil ze vaak nog trekken. Haar hierin begeleiden gaat ons langzaamaan steeds makkelijker af.

 

Werken en spelen

De commando’s die ze moet kennen, kent ze inmiddels goed en voert ze bijna allemaal betrouwbaar uit. Bijna dan, want de recall gaat nog wisselend. 

Spelen met een bal en zoekspelletjes zijn favoriet. Bella wacht altijd keurig tot ze het commando krijgt dat ze mag zoeken.

En of het nu om een brokje gaat of om Sylvano die zich verstopt, alles en iedereen is even leuk voor haar om te zoeken.

 

De band tussen Sylvano en Bella

Wat dit jaar misschien wel het meest opvalt, is de band tussen Sylvano en Bella. Ze zijn er voor elkaar, vanzelfsprekend en afgestemd.

Wanneer Sylvano stress heeft, weet Bella precies wat hij nodig heeft. De ene keer gaat ze voor hem zitten zodat hij haar kan aaien.

Een andere keer kruipt ze bij hem op schoot en geeft diepe druk met haar voorpoten.

En soms legt ze haar pootje bij zijn gezicht wanneer hij op de grond ligt.

Dit doet ze allemaal uit zichzelf.

Ook beschermt ze hem al wanneer iemand met voor Sylvano negatieve energie in zijn buurt komt. Dat doet ze rustig en zonder dat het haar wordt gevraagd.

En dankzij  die band durft hij zich steeds meer zelfstandig, zonder vertrouwde volwassenen, in de buitenwereld te begeven. 

 

Doorzetten, ook als het zwaar is

Het was niet altijd gemakkelijk. Voor Sylvano waren er momenten waarin het zwaar was. Toch zette hij door, dapper en volhoudend, samen met Bella aan zijn zijde.

 

Nog zo jong

En dat alles terwijl Bella nog geen anderhalf jaar is. Ze leert elke dag bij en groeit samen met Sylvano verder. En wij leren steeds beter hoe we haar kunnen leiden en ondersteunen.

Als we zo terugkijken op dit jaar, gaan we met een tevreden en vol hart het nieuwe jaar in.

Een maand vol stappen vooruit

Deze maand stond in het teken van durven, ontdekken en groeien. Bella kreeg nieuwe ervaringen mee en Sylvano zette nieuwe stappen.

Het was zo’n maand waarin je telkens stil staat en denkt: kijk ze gaan!

 

De roltrap: een groot moment voor het hulphondteam

De roltrap is één van de moeilijke onderdelen in de opleiding van een hulphond. Het is druk, het beweegt, en alles moet precies goed gaan, vooral met het oog op veiligheid.

Erik leerde het van de trainer en is daarna, met veel geduld, blijven oefenen tot Bella precies begreep wat er van haar gevraagd werd. 

En toen was daar dat bijzondere moment. Erik deed het eerst voor, legde alles uit aan Sylvano, en daarna mocht Sylvano het zelf doen.

Zijn eerste rit met Bella op de roltrap ging meteen prachtig. Een mijlpaal om trots op te zijn! Voor Sylvano, voor Bella en voor hun samenwerking.

 

Rust bewaren in de drukte

Buiten, in de natuur, laat Bella al zien hoe goed ze kan luisteren: netjes zitten, liggen en blijven liggen.

Het zijn kleine handelingen, maar ze maken haar groot.

In de stad en in winkels gaat dat steeds vaker geweldig en soms is het nog zoeken. Voor Bella en voor ons. 

 

Bij ons komen bijna op niveau

De recall, het bij ons komen als ze losloopt, maakt grote sprongen vooruit. Het is nog lang niet perfect, maar het komt steeds meer dichtbij.

We gaan ook steeds beter begrijpen wat het van ons vraagt en we merken dat Bella daardoor steeds sneller reageert.

Naar ons toekomen in huis of als ze aan de lijn is, dat doet ze wel altijd geweldig. 

 

Snuffelnieuws, onze nieuwe pagina

We kondigden het vorige maand al aan. Omdat Bella zoveel hondenmaatjes heeft en zoveel mooie momenten met hen deelt, hebben we een nieuwe pagina op de website: Snuffelnieuws.

Daar vind je vrolijke foto’s, filmpjes en kleine verhalen over Bella en haar hondenvriendjes.

Een mooie aanvulling op dit Maandboek.

De grote dag

Deze maand stond iets spannends op de kalender: Bella werd gesteriliseerd.
Vol vertrouwen, en ook met een beetje spanning gingen we die dag tegemoet. Alles verliep gelukkig prima.

Eenmaal thuis sliep ze als een roos, ging al snel weer te eten en te drinken, en zo begon het helingsproces.

 

Tien dagen aan de lijn

Dat was nog best een uitdaging. Bella is een grote hond met véél energie en ze mocht tien dagen lang alleen aan de riem, en dan ook nog rustig wandelen.

Dat is alsof je een wervelwind vraagt om thee te gaan zetten. Maar dat kwam als vanzelf goed. Ze sliep veel, wist precies wat haar lichaam nodig had, en bleef opmerkelijk kalm.

Natuurlijk vond ze het in het begin lastig dat ze niet los mocht, maar na een paar dagen had ze het geaccepteerd.

Om haar toch lekker bezig te houden, werden de zoek- en denkspelletjes extra vaak uit de kast gehaald en zijn er nieuwe bedacht.

Sylvano nam de leiding, en hoe! Die twee hadden samen de grootste lol.

 

Terug naar buitenplezier
Na die tien dagen mocht ze voorzichtig weer opbouwen. Een week later stoof ze alweer vrolijk door het gras, met die bekende sprong in haar stap.

Sylvano straalde want hij had zijn speelkameraad gemist. Ook de training werd hervat. Eerst met rustige commando’s, later weer volledig zoals voorheen.

En natuurlijk ook het spelen met andere honden. Dat is één van haar favoriete onderdelen van de dag.

Langzaam bouwden we dat op, tot ze weer echt kon dollen met haar vriendjes.

 

Een tikkeltje rustiger

We zijn enorm blij dat alles goed is gegaan en dat onze hondendame nu weer helemaal zichzelf is.

Nou ja… bijna zichzelf. Ze is nét een klein tikkeltje rustiger geworden. Een damesachtige upgrade is het geworden, zeg maar.

Maar de rubberen mat in de bench is voorlopig nog nodig, want zo rustig is ze nou ook nog weer niet. Een kleed in de bench scheurt ze nog aan gort.

 

Nieuwtje: Snuffelnieuws komt eraan

Tot slot nog een primeur: binnenkort verschijnt op de website een nieuwe pagina, Snuffelnieuws. 

Bella beleeft altijd zoveel plezier met haar hondenmaatjes dat we het leuk vinden om dat te gaan delen.

De voorbereidingen zijn in volle gang en ergens tussen nu en het einde van de maand zal de eerste editie online staan.

Stadstraining: herhalen is de sleutel

September was een maand van herhalen, herhalen en herhalen. De meeste commando’s kent Bella al goed.

Maar ze kennen is iets anders dan ze altijd toepassen, en daar zit nu precies de uitdaging. 

Blijven liggen in winkels of in horecagelegenheden bijvoorbeeld, dat ging zo goed, maar de laatste tijd is het soms opeens weer wat lastiger. Waar het door komt, dat kan van alles zijn.

Maar wat helpt is oefenen, oefenen en nog eens oefenen. Dus dat geven we nu een extra zetje.

Wel met mate natuurlijk, want ze heeft ook tijd nodig om daarna te rusten en te herstellen.

 

Duiven, meeuwen en een neus vol jacht

We trainen regelmatig in de stad, en daar wonen nogal wat meeuwen en duiven. En allebei zijn ze razend interessant voor Bella. 

Zodra ze een duif of meeuw spot, is het alsof er een knop omgaat. Haar hele lijf spitst zich toe.

Ze trekt aan de riem alsof haar leven ervan afhangt, want oh, wat wil ze daar graag achteraan! Jagen zit in haar bloed.

Veerwild is waar haar voorouders voor leefden, en Bella eert haar lijn tot in het puntje van haar staart. En wij doen dan weer ons werk: zacht begrenzen, terugroepen, opnieuw proberen.

En zij leert, beetje bij beetje, dat haar roeping ook een andere vorm mag aannemen.

 

Onzichtbare signalen

Sylvano heeft het wat moeilijk, met veel spanning en gedoe in zijn hoofd en lijf. Het wordt hem soms allemaal teveel en dan is daar altijd Bella. 

Wat er op die momenten gebeurt beschreven we al vaker en het wordt steeds diepgaander.

Ze voelt het al voordat wij of Sylvano het zelf merken. Dan kruipt ze bij hem en drukt haar voorpoten stevig op zijn schoot, voor diepe druk.

Of ze gaat pal voor hem zitten, kijkt hem aan met haar ‘Bellablik’, en nodigt hem uit om haar te aaien.

En áltijd helpt het. Zonder woorden, zonder aanwijzingen, gewoon omdat zij het weet. En haar rust is zijn rust.

Hoera! Bella was deze maand jarig

Eén jaar oud, een mooi moment om stil te staan bij alles wat in twaalf maanden is gegroeid.

Wat het meest opvalt? Hoe vanzelfsprekend en stevig de band tussen Sylvano en Bella is geworden.

Die klik was er vanaf dag één, maar nu voelt het alsof ze elkaar op blik en adem lezen: lichter, makkelijker, dieper. 

Ze begrijpen elkaar zonder woorden, beschermen elkaar, helpen elkaar en maken samen plezier.  Liefdevol. Speels. Zeker.

 

Bescherming

Vorige maand zagen we het voor het eerst. 

Zodra iemand met een negatieve en voor Sylvano onveilige energie in zijn buurt komt, schuift Bella als vanzelf tussenbeide. En dat is precies wat een hulphond moet doen.

Deze maand gebeurde het opnieuw, zelfs in een grotere setting. 

Bella speelde vrolijk met haar hondenmaatjes op het grote veld in het park, terwijl verderop een paar mensen begonnen te schreeuwen en ruzie maakten. 

Boze stemmen en ruzie zijn grote triggers voor Sylvano. Bella stopte meteen met spelen, rende naar hem toe en positioneerde zich stevig tussen de ruziemakers en haar jongen.

Haar houding zei genoeg: hier is de grens. 

Precies dát geeft Sylvano de ruimte om, ondanks opkomende stress, toch buiten te blijven bewegen. Hij vertrouwt op haar, en zij op hem.

Hersteltijd en mooie momenten

Juli was een maand van herstel en vertraging. Sylvano was nog niet helemaal hersteld, en dus schakelden we bewust terug.

Alles in een rustiger ritme. Niet alleen voor hem, maar ook voor Bella, die na haar loopsheid ook wat extra hersteltijd kon gebruiken.

De rust deed hen beiden zichtbaar goed. En tussen de rustmomenten door gebeurde er veel moois.

 

Terug in de winkel, en hoe!

Zodra Bella’s loopsheid achter de rug was, konden we weer het oefenen in de winkels opbouwen. En wat een feest was het om te zien hoe moeiteloos ze de draad weer oppakte.

Zitten, liggen en blijven liggen, zelfs wanneer winkelwagentjes haar op een haartje na passeren of er verleidelijke geuren haar neus binnenwaaien, Bella blijft gefocust en kalm. 

Alsof ze wil zeggen: “Ik kan dit, komt goed.”

 

Weer loslopen in het park en de draad oppakken

Ook buiten de winkels blijft Bella stappen zetten. In het park mag ze weer loslopen en het terugroepen, de ‘recall’, ging prima.

Er blijft nog wel één klein leerpuntje staan: ze vindt andere honden soms zó interessant, dat ze toch eerst nog op onderzoek wil voordat ze naar ons terugkomt.

Maar ook daarin zien we vooruitgang. We beginnen steeds meer onder de knie te krijgen wat we op welk moment moeten doen en laten. En verder is geduld onze bondgenoot.

Tijdens haar loopsheid hadden we het aanleren van nieuwe commando’s gepauzeerd. Bella’s energie was toen te onrustig.

Maar inmiddels pakken we die draad weer op en we zien meteen resultaat. Elk nieuw commando geeft haar zichtbaar meer vertrouwen. Wat een leerhonger heeft ze!

 

Zonder woorden, in verbondenheid

Deze maand gebeurde er iets bijzonders. Bella paste voor het eerst, uit zichzelf, een beschermende houding toe.

In een ontmoeting met iemand voelde zij iets in de energie van die persoon, iets dat voor haar niet helemaal klopte in relatie tot Sylvano. Zonder dat we het vroegen ging ze tussen die persoon en Sylvano staan.

Kalm, beslist, precies op het juiste moment. Alsof ze wilde zeggen: “Ik zorg dat deze ruimte veilig voor Sylvano blijft.”

Ziekte en groei

De afgelopen maand stond in het teken van ziekte, groei, verbinding en een nieuwe fase, voor Bella én voor ons.

Het was een periode vol zachte momenten want Sylvano was ziek en Bella was zijn steun en toeverlaat.

 

Bella’s eerste loopsheid: een nieuwe mijlpaal

Bella is voor het eerst loops geworden, een bijzondere stap in haar ontwikkeling. We merkten dat ze wat meer sliep, ze was af en toe wat onrustig, ze voelde zich niet helemaal lekker, en vooral was ze nóg aanhankelijker dan anders.

En laat knuffelen nou net één van haar (en onze!) favoriete bezigheden zijn.
Die extra rust en verbondenheid kwamen op het perfecte moment, want Sylvano was bijna de hele maand ziek thuis.

Samen op de bank, in alle stilte en zachtheid, soms is dat het mooiste wat je samen kunt delen.

 

Trainen aan de lange lijn: terugkomen als een pro

Omdat Bella tijdelijk niet los kon lopen, trokken we er regelmatig op uit met een 10-meter-lijn, ideaal om te trainen op het terugkomen op commando (de recall). En met resultaat!

Met hulp van een paar nieuwe tips van onze trainers zagen we grote sprongen in haar gedrag. Bella kwam keer op keer enthousiast terug als we haar riepen. Trots? Zeker weten!

 

Spelen en oefenen op het veld

Gelukkig konden we ook terecht op het grote, omheinde hondenveld in de wijk. Bij afwezigheid van reuen had Bella daar vrij spel, letterlijk. Spelen, rennen en stoeien met haar vriendinnen, snuffelen. Kortom, alles  wat haar vrolijk maakt.

Ook daar oefenden we de recall terwijl ze los was, en ook daar kwam ze steeds trouw naar ons toe. Wat een verschil met een tijdje geleden! 

Een grote mijlpaal voor het hulphondteam

Het moment is daar !!! Sylvano wandelt inmiddels al deels zelfstandig met Bella door het park bij ons in de buurt. Zonder ons. We zijn zó trots op hem!

Dit is onder andere waarom Bella als hulphond wordt getraind, om Sylvano’s zelfstandigheid te vergroten. Hij vertelt er zometeen zelf meer over.

Bella loopt daarbij los door het park, ook op plekken waar voor gezelschapshonden een aanlijnplicht geldt. Voor hulphonden worden dit soort uitzonderingen gemaakt in de wet.

Op sommige momenten loopt Bella een stukje vooruit, zodat ze kan checken of het veilig is voor Sylvano. Dat doet ze al heel knap.

Sylvano loopt daardoor zonder angst en stress. Hij weet dat hij op haar kan bouwen want zij houdt alles voor hem in de gaten.

Bella weet inmiddels ook hoe ze moet omgaan met fietsers, brommers, elektrische fietsers, hardlopers en wandelaars in het park. Dat heeft ze de afgelopen tijd geleerd. 

Wat een geweldige stappen maken die twee, en we hebben deze prestatie natuurlijk uitbundig met elkaar gevierd! 

Nieuwe plekken en nieuwe commando's

Naast het oefenen op de inmiddels bekende plekken met de bekende commando's, zijn we deze maand ook begonnen met nieuwe plekken en nieuwe commando’s.

Zoals trainen in de supermarkt en naar ons kijken op commando. Bella vindt trainen meestal heerlijk, ze is zo enthousiast en dat maakt het nog leuker om te doen. 

En Sylvano? Die doet het ook fantastisch! Zelfs in moeilijke situaties, waar zijn eigen uitdagingen meespelen, zoekt hij creatief naar manieren om Bella te trainen.

Dus ook hier, petje af voor hem!

 

Alles moet eraan geloven

Intussen is de puberteit een nieuwe fase ingegaan bij Bella. Knuffeldieren, doekjes en het benchkleed zijn opeens allemaal de pineut.

De knuffels waar ze eerst zo voorzichtig mee was, ze scheurt ze finaal kapot. Zelfs haar gloednieuwe orthopedische kleed werd slachtoffer.

Inmiddels heeft ze twee kleden volledig verscheurd en daarom ligt er nu een dikke rubberen mat in haar bench. Dat gaat voorlopig prima.

Zodra deze fase voorbij is, krijgt ze natuurlijk weer een comfortabel nieuw kleed.

Turbo-trainingsmaand

April was een leuke trainingsmaand met Bella. We zijn overal geweest.

In de stad, op het platteland, op pleinen, in winkels, parkeergarages en winkelstraten! Daar oefenden we met rustig meelopen, zitten, liggen en blijven liggen.

Rustig meelopen en blijven liggen gaan nog wisselend maar de rest gaat hartstikke goed!

Al dat harde werken betekent natuurlijk ook dat Bella veel moet chillen om te kunnen herstellen en weer op te laden.

Na zo'n mega-oefensessie ligt ze dan ook lekker lang in haar bench te dromen.

 

Recalll-challenge

De recall tijdens het loslopen buiten gaat al een stukje beter, maar soms kan het zomaar gebeuren dat Bella niet komt als één van ons haar roept.

In plaats daarvan rent ze dan gezellig met een andere hond mee de andere kant op, om lekker te kunnen blijven spelen met die hond. Maar uiteindelijk komt ze altijd weer bij ons terug.

Dat is dus nog gewoon een beetje werk in uitvoering zullen we maar zeggen. 

 

Verstoppertje en knuffels

Naast trainen hebben Sylvano en Bella natuurlijk ook weer veel samen gespeeld en geravot als een echt team!

En bij dat spelen hebben we ook een stukje training verwerkt, in het park. Sylvano verstopt zich en Bella moet heel braaf blijven zitten wachten tot Erik zegt dat ze mag gaan zoeken. Of andersom. Dan gaat Erik zich verstoppen. 

Ze gaat dan als een speer in de richting waar Sylvano naartoe is gerend en al snuffelend vindt ze hem altijd supersnel! En daarna is het één groot knuffelfeest! Heerlijk om te zien!

 

Terras-perikelen

Wat Bella niet zo leuk vindt om te doen, is naast ons blijven zitten of liggen als wij ergens op een terrasje of bankje zitten.

Het maakt daarbij niet uit of het een druk terras in de stad is of een rustig bankje in de natuur.

Soms gaat het wel goed, maar geregeld lijkt het alsof ze denkt “nee joh, ik wil wat anders doen, hier blijven zitten en liggen is zo duf!"

Dus dat is ook nog werk in uitvoering de komende tijd.

 

De stille taal van liefde

Sylvano en Bella vormen al een krachtig team maar wat nu ook steeds meer zichtbaar begint te worden is hoe ze elkaar intuïtief aanvoelen, zonder woorden of gebaren.

Dat stille begrip tussen hen is diep ontroerend. Wat een prachtig duo!

Bella en de auto

Bella is een echte auto-pro aan het worden want we kunnen nu al drie kwartier rijden zonder problemen! Ze ligt soms zelfs al lekker te chillen op de achterbank.

Het is een reis geweest van ruim vier maanden lang maar we kunnen nu toch wel stellen dat het is gelukt.

Van een angstige en spugende pup in de auto is Bella veranderd in een blije en ontspannen pup die graag meegaat in de auto!

Met dank aan de trainers en de dierenarts! 

Stadse avonturen

Deze maand verplaatste de training in de stad zich van rustige plekjes richting de bruisende winkelstraten.

Dat is nog een hele uitdaging. Maar eentje die we uiteraard ook weer met liefde aangaan. 

Puberperikelen

Ondertussen gaat het puberen van Bella ook heerlijk door. Vooral buiten zitten er vaak bananen in haar oren.

Maar we beginnen het een beetje te snappen. Eerst moet Bella daar haar energie kwijt, daarna luistert ze meestal weer prima.

Met fijne tips van de trainers leren we nu hoe we Bella onder alle omstandigheden naar ons toe kunnen laten komen als we haar roepen.

Dat wordt dus veel oefenen de komende tijd.

 

Bella’s houtzagerij

Onze jongedame is haar achterste kiezen aan het wisselen en daar heeft ze veel last van. Het leek even dat we er vanaf waren, maar ze is er soms weer, onze Packwoman!

Dan bijt ze in alles wat los en vast zit! Gelukkig helpt een groot stuk wijnhout haar enorm.

Onze woonkamer lijkt soms net een houtzagerij want er vliegen dan ook allemaal kleine stukjes hout in het rond. Maar dat is niet erg, want het is helemaal veilig.

En heel soms komen er ook nog wat nieuwe runen bij op onze meubels. Bella’s verhaal is nog niet helemaal af waarschijnlijk.

Voetje voor pootje puberen 

Oké, het is officieel… Bella is deze maand een puber geworden! En Sylvano was het al. Dus nu hebben we hier een dubbel puberend hulphondteam in wording!
Voetje voor pootje, struikelend en rennend zoeken ze de weg naar volwassenheid. Sylvano als mens, Bella als hond, en samen als team.

 

Bananen in de oren

Bella heeft nu ook vaak ‘bananen in haar oren’, zoals trainer Romy dat noemt. Dat betekent dat ze niet altijd even goed luistert (of beter gezegd: net doet alsof ze ons niet hoort). En dan ineens zijn die bananen weer poef verdwenen en komt ze naar ons toe als altijd.

 

Stuiterbal

Ze is soms ook een echte stuiterbal. En ze is groot, sterk en soms een beetje lomp. Dus er valt weleens iets omver in de kamer. Het grappige is dat Bella daar zelf nog het meest van schrikt. Dan gaat ze heel serieus op de bank liggen, alsof ze probeert te bedenken hoe dat nou weer kon gebeuren.

 

Hulptroepen

Gelukkig hebben we hulp. De trainers leren ons hoe we het beste om kunnen gaan met deze gekke, drukke en toch ook leuke tijd met Bella. En die puberteit duurt nog wel een tijdje. Dus we gaan gewoon lekker door met wat we leren.

 

Kalmerende pubertaal

Bella is trouwens niet altijd zo druk hoor. Vaak ook komt ze heerlijk bij Sylvano op de bank zitten. Het lijkt dan alsof ze samen een geheime pubertaal spreken die alleen zij begrijpen.

Sylvano trakteert haar dan op lieve puberwoordjes en aait haar heel zachtjes op haar borst. Bella wordt dan helemaal stil en kalm. Sylvano zelf ook. Dat zijn gouden momenten!

Steeds een stap vooruit

Elke maand zetten we weer stappen vooruit.

We blijven alles oefenen, en het gaat geweldig, ook de recall, het naar ons toekomen als we Bella roepen.

En alsof dat nog niet genoeg is, rijden we inmiddels al een half uurtje met de auto.

Bella vindt het nog niet altijd even fijn en wordt af en toe nog wat misselijk, maar toch blijft ze met plezier de auto instappen, omdat ze al uitkijkt naar wat er komen gaat: heerlijk mogen rennen en ravotten!

 

Meer vertrouwen, minder angst

Ook haar angst voor andere honden wordt steeds minder.

Stap voor stap wint haar zelfvertrouwen terrein, en het is prachtig om te zien hoe ze zich steeds meer op haar gemak voelt bij andere honden. Daar zijn we heel blij mee.

 

Runen van Bella

Ondertussen is Bella ook al een tijdje volop haar tanden aan het wisselen en dit brengt de nodige uitdagingen met zich mee.

Ze heeft zoveel last dat ze zich een slag in de rondte bijt en soms ook in onze handen, armen en voeten. Dat doet best wel pijn dan.

Gelukkig hebben we handige tips gekregen van de trainers, maar soms zijn we nét te laat… en zo hebben onze meubels inmiddels prachtige, unieke littekens.

Maar dat is helemaal niet erg want het zijn geen gewone krassen of knaagsporen. 

Het zijn de runen van Bella, de tekens van haar reis, en elk litteken vertelt een stukje van haar verhaal.

 

Samen verder, samen genieten

We gaan vol goede moed verder, samen groeiend, lerend en vooral genietend van het avontuur!

Veerkracht

Bella heeft deze maand een uiterst vervelende ervaring gehad met een andere hond en dat heeft heel wat met haar gedaan. 

We werken hard aan het herwinnen van haar zelfvertrouwen en elke kleine stap vooruit is een overwinning!

 

De autotraining

Het autorijden blijft met stapjes vooruit gaan. Bella is nu al zover dat ze niet meer spuugt in de auto en we kunnen al 10 minuten rijden.

En ze stapt zonder angst de auto in! Wel kwijlt ze nog en wordt nog geregeld misselijk maar het gaat  al een stuk beter!

 

Vuurwerktraining

En er is fantastisch nieuws over de vuurwerktraining! Bella is een echte superster. Ze heeft de jaarwisseling heerlijk slapend in haar veilige bench doorgebracht. Missie geslaagd!

We houden deze positieve energie vast en blijven werken aan een gelukkige en zelfverzekerde Bella. Met veel liefde, geduld en training kunnen we alles bereiken!

De kracht van herhaling

Leren is leuk en herhalen is het geheime ingrediënt voor succes! Alles wat we leren, blijven we de komende jaren heel veel en vaak oefenen, zodat het helemaal inslijt.

We gaan het alleen niet elke maand opnieuw zeggen hier, maar weet dat we de komende tijden alles en alles steeds opnieuw herhalen.

 

Loslopen en terugkomen

Het los laten lopen van Bella en het weer naar ons terugkomen als we haar roepen (de recall) vonden we in het begin best spannend: komt zo’n kleine pup wel terug?

Maar natuurlijk doet ze dat. We oefenden de recall eerst aan de lange riem en toen los. En ook dit blijven we natuurlijk oefenen zodat het helemaal in kan slijten en ze altijd keurig naar ons toe zal komen als we haar roepen.

Uiteraard kregen we ook hierbij hulp van onze trainers én hun eigen hulphonden. Deze geweldige afgestudeerde hulphonden geven Bella het goede voorbeeld, waardoor ze precies leert wat ze moet doen.

En Bella doet het fantastisch!

 

Autotraining: stapje voor stapje

De autotraining verloopt heel langzaam, maar dat is niet erg. Met piepkleine stapjes ontdekte Bella dat autorijden niet eng is en zelfs leuk kan zijn. Maar de misselijkheid blijft.

Vooral bij bochten en hobbels. Maar ook daarin trainen we haar nu. We gaan als een slak, maar we gaan wél vooruit!

 

Vuurwerktraining

De fonkelende lichtjes en de knallende vreugde van de jaarwisseling komen al een beetje in zicht! Voor Bella betekent dit een spannende tijd, en we willen haar natuurlijk zo goed mogelijk voorbereiden.

Daarom zijn we begonnen met een vuurwerktraining, een avontuur vol geduld en liefde. Ons doel is niet om angst weg te nemen, want een gezonde dosis voorzichtigheid met vuurwerk is altijd goed.

Wel willen we ervoor zorgen dat Bella de jaarwisseling vol vertrouwen tegemoet kan zien, zonder onnodige stress. Met de juiste training maken we van deze periode een positieve ervaring voor haar.

Samen gaan we voor een vrolijk en knallend nieuwjaar!